روح‌الامین ثنائی؛ یکی از شاعران جوان و فعال در حوزه شعر پارسی ست که در سال ۱۳۷۱ خورشیدی در سرزمین علم پرور ولایت پنجشیر (ولسوالی آبشار) چشم به جهان گشود.
روح‌الامین فرزند محمد ثنا در سال ۱۳۸۸ خورشیدی راهی لیسۀ «تازه محمد شهید» ولسوالی آبشار گردید و در سال ۱۳۹۱ خورشیدی به درجه عالی فارغ شد و با سپری نمودن امتحان کانکور همان سال، وارد دانشکدۀ زراعت دانشگاه پروان گردید و در سال ۱۳۹۵خ. از دانشگاه متذکره به درجۀ لیسانس فراغت حاصل کرد.
عشق وافر به شعر و شاعری او را واداشت تا در صنف دوم دانشگاه به نویسندگی بپردازد و نوشته‌هایش را درحلۀ ابرایشم شعر جا دهد.
محترم روح‌الامین در گروه‌های مختلف ادبی و فرهنگی فعالیت داشته و جمعی از زیباسرایان کشورش را دورهم جمع نموده طبع‌آزمایی می‌کنند.
به گفتۀ ثنائی؛ او بیشتر علاقه‌مند کلاسیک مولا نا، حافظ وبیدل ، واز شاعران معاصر اشعار شهید قهار عاصی، است و به سبک خودش شعرمی سراید.
آقایی ثنائی در سال 1402 از طریق شبکه جهانی گروه ادبی و فرهنگی هفته نامه مونتریال از جمله جوان برتر سال معرفی گردید.
نامبرده بیشتر از دو هزار قطعه شعر در قالب های مختلف سروده است.

نمونه کلام:

رنجیده است این دلم از روز گارِ تلخ
بر دوش می کشیم خزان و بهارِ تلخ
طفل و زن وجــوان فراسوی مرز ها
انگار میــشوند دچـار شــکارِ تلخ
در جاده های ســرد یتیـمان بی پنــاه
جان میدهد به غصه وصد کوله بارِ تلخ
از بلخ تا به کابل و هــراتِ باســتان
هر لحظه میرسد خبری مرگ بار تلخ
صوت و صدای کبک و قناری و فاخته
حتی!! سکوت گشته زده و دیارِ تلخ

*********************

باغ وچمن گل بته ها دلگیر اسـت

کوه و کمر و صـوت صــدا دلگیر

در دهکده و خاک و فضای پنج‌شیر!

حتی که پرنـده در هوا دلگیر است

روح الامین ثنائی